از تو سکوت مانده و از من صدای تو
چیزی بگو که من بنویسم به جای تو
حرفی که خالی ام کند از سالها سکوت
حسی که باز پرکندم از هوای تو
این روزها عجیب دلم تنگ رفتن است
تا صبح راه میروم پابه پای تو
درخواب حرف میزنم و گریه میکنم
بیدار میکنند مرا دست های تو
هی شعر مینویسم و دلتنگ میشوم
حس میکنم کنارمی و آه جای تو
این شعر را رها کن و نشنیده ام بگیر
بگذار در سکوت بمیرم برای تو
زندگی رابا اقاقی ها نوشت
کاش میشد، مثل باران میشدیم
ساده وپاک وصمیمی چون نسیم
کاش میشد همسفر با مهربانی
عاشق فصل بهاران میشدیم
کاش میشد باترنم های گرم یک دعا
چون پرستو،میهمان آسمانها میشدیم
کاش دستی میرسید بر سایه های بی کسی
تا که عاشق تر ز باران میشدیم
کاش ما را قدرت پرواز بود
کاش دل را شوق یک آواز بود
کاش میشد خاطرم پرواز میکرد
با خدایش قصه ایی آغاز میکرد
کاش میشد مینوشتم روی هر رنگینکمان
نقشی از زیبایی این آسمان
احساس… سیری چند؟؟!
آدم هــای عجیبـــی دارد اینجــا!
دوستــی هــایشان نـــاگهانی ســت
دلبستــن شـــان غریـــب است
و رفتــن شان آشنـــا…!
دلـت کـه مـی گـیـرد...
در لـحـظـه هـایـی کـه ثـانـیـه هـا...
مـیـخ مـی کـوبـنـد در سـرت !
اشـک هـایـی هـسـتـنـد...
کـه در عـیـن سـادگـی...
یـک دفـعـه...
نـصـف شـبـی عـجـیـب آدم را آرام مـی کـنـنـد !
و چـه دردی دارد وقـتـی...
عـادت مـی کـنـی بـه طـعـم شـورِ ایـن آرامـش
قایق تان شکست ؟ پاروی تان را آب برد؟ تورتان پاره شد؟ صیدتان دوباره به دریا برگشت ؟
غمت نباشد چون خدا با ماست!
هیچ وقت نگو از ماست که برماست
بگو خدا با ماست.
اگر قایقت شکست ، باشد !
دلت نشکند! دلی نشکنی.
اگر پارویت را آب برد ، باشد ! آبرویت را آب نبرد! آبرویی نبری.
اگر صیدت از دستت رفت ، باشد ! امیدت از دست نرود! وامیدکسی را ناامید نکنی.
امروز اگر تمام سرمایه ات از دستت رفت ، دستانت را که داری !
پس خدایت را شکر کن. دوباره شکر کن! بیا شکر کنیم که اگر کفشی به پا نداریم، پا که داریم راه برویم و اگر چیزی به دست نداریم دست که داریم دوباره به دست می آوریم.
دوباره می سازیم و دوباره به دست می آوریم.دوباره می خریم و دوباره می خندیم...
همه عوامل در جهت رشدش در تلاشند,
باد باعث طراوتش میشود
آب باعث رشدش میشود
و آفتاب پختگی و کمال ميبخشد
اما
به محض منقطع شدن از درخت
و جدايى از "اصل",
آب باعث گندیدگی
باد باعث پلاسیدگی
و آفتاب باعث پوسیدگی
و ازبين رفتن طراوتش میشود
مراقب "اصالتمان" باشیم
که
انسانیتمان از بین نرود .
ﻳﮏ ﺭﻭﺯ…
ﻳﮏ ﻣﺎﻩ…
ﻳﮏ ﺳﺎﻝ…
ﻣﻬﻢ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﺳﺖ…
ﺑﻌﻀﻰ ﻫﺎ…
ﺩﺭ ﻳﮏ ﺭﻭز…
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ…
ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﺪﻳﻪ ﻣﻰ ﺩﻫﻨﺪ…
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻌﻀﻰ ﻫﺎ…
ﻳﮏ ﻋﻤﺮ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ…
ﺍﻣﺎ ﺟﺰ ﺩﺭﺩ…
ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ…
ﺧﻮﺭﻩ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ…
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺖ…
ﻭ ﺗﺎ ﺗﻪ ﺭﻭﺣﺖ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺧﺮﺍﺷﻨﺪ…
اما ﺑﻌﻀﻰ ﻫﺎ…
ﻧﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ…
ﻭ ﺑﻪ ﺗﻮ…
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﺎﺏ ﺗﺮﻯرا…
ﻫﺪﻳﻪ ﻣﻰ ﺩﻫﻨﺪ…
ﺍﻳﻦ ﺑﻌﻀﻰ ﻫﺎ…
ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ…
ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺯﻭﺩ ﺑﺮﻭﻧﺪ…
ﻳﺎﺩﺷﺎﻥ…
ﺣﺲ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ…
ﺗﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺴﺖ…
ﺍﻳﻦ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ…
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ…
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ…
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ..
كه باعشق"باقی"است
"مشغول دل"باش
نه"دل مشغول"
بيشتر"غصه های ما"
از"قصه های خيالی ماست"
پس بدان اگر"فرهاد"باشی
همه چيز"شيرين"است
درعیدغدیراجرمزیدی بدهد
ازبرکت ذکریاعلی وصلوات
حق با فرجش برهمه عیدی بدهد
عیدغدیر برهمه مبارک
